تنهایی های شیرین من!

سلام به همگی

اول از همه از ویولونم بگم که هنوز هم نتونستم ازش پس بگیرم، میگه «مگه تا حالا توی خونه یه گوشه انداخته بودیش طوری میشد که الان اینقدر دنبالشی؟!...» میگه «مگه زندگیت لنگ این ویولونه؟!»... 

هر چی هم بهش میگم که آخه علت این که نه پسش میدی نه پولش رو میدی نه اصلا درباره اش توضیح میدی، چیه، گفت: فروختم باهاش ناهار خریدم خوردم یه خورده اش هم مونده که باهاش امروز آبگوشت می گیرم!»... با توجه به شناختی که ازش دارم این حرفش شوخیه و منظورش اینه که نباید نگران باشم!!....

خلاصه که دستم به جایی بند نیست... یه خورده پولی که داشتم توی بورس از بین رفت حالا اگه یه خورده اش هم با این ویولن از بین بره چی میشه مگه!... لابد یه جایی اشتباهی کردم که اینقدر دارم ضرر میدم!... هرچند من اون ویولن رو حداقل 15 سال قبل گرفته بودم و اون زمان فقط صد هزار یا صد و پنجاه هزار بابتش داده بودم...

تازه خواهرم دیروز می گفت که دوستش گفته که: «حتما فاطمه الان کلی طلا جواهر داره!»... خیلی جالبه والا آخه دوست خواهرم هم باید در مورد این که من چطور زندگی میکنم و با پولهام چیکار میکنم نظر بده؟!... خواهرم نگفت که خودش در این مورد چی گفته اما همیشه به خودم میگه که: «تو وضعت خیلی خوبه».. این رو سالها قبل گفته و البته نه فقط این خواهر بلکه همه خواهرهام این رو میگن!.... عجیبه والا....

قبلا چون مادرم یه مقدار حقوق داشت و خودم هم حقوق داشتم خواهرهام نسبت به میزان دخل و خرجم حساس بودند و صد بار برای حقوق مادر نقشه کشیده بودند ولی هرگز هزینه هایی که مادر به خاطر بیماری داشت رو در نظر نمی گرفتند و می گفتند که خب مگه اون چیه که! کلی پول برای تو می مونه و تو پول های مامان رو برمیداری!... ... حتی گفته بودند که حقوق مادر فقط باید خرج دارو و دکترش بشه و بقیه رو باید پس انداز کنی یا طلا بخری و هزینه کل خونه هم باید با خودت باشه...

به هر حال حالا دیگه مادر نیست و از اولش هم حقوق من کمتر از حداقل حقوق قانون کار بوده، و الان هم کمتر از حداقل حقوق رو می گیرم، اما باز هم به نظر بقیه خیلی پولدارم!!... دستم درد نکنه که اینقدر ثروتمندم!

البته من به خاطر نعمت هایی که خدا در اختیارم قرار داده شکرگزارم اما خدا بهتر از هر کسی می دونه که من چقدر پول دارم و باهاش چیکار می کنم... امیدوارم بقیه همه اش فکر کنند که من پولدارم تا قانون جذب از طریق اونها پول زیادی بهم برسونه... خخخخخ خخخ

چند وقت پیش خوندن کتاب «قانون جذب رفاه و سلامتی» رو شروع کرده بودم ولی چون بعدش کتاب جالب تری دستم رسیده بود، مطالعه اون رو متوقف کرده بودم، حالا دو سه روزه که خوندن این کتاب رو از سر گرفتم. کتاب خوبیه و دیدگاه های تازه ای از زندگی بهم میده اما چیزی که آزارم میده ترجمه کتاب هست، البته خانم جولایی متن رو غلط ترجمه نکرده ولی لازم بود که متن بعد از ترجمه توسط یک ویراستار خوب، ویرایش بشه... متن در خیلی جاها دچار سکته میشه و مجبورم خودم توی ذهنم متن رو ویرایش کنم.

درسته که من توی وبلاگ نوشته هام رو با زبان محاوره ای و خیلی بی قید و بند می نویسم ولی خب به دلیل شغلی که دارم به ویرایش متن و شعر عادت کردم و مثل یه خانم معلم ها مدام غلط املایی و انشایی می گیرم! 

القصه؛ میخوام دوباره برگردم به قانون جذب و کنترل احساسات و عواطف!

طبق مطالب این کتاب، دنیا مثل یک فروشگاه بزرگه که ویترین خیلی شلوغ و متنوعی داره و ما فقط چیزهایی که لازم داریم رو می بینیم و چیزهایی رو که انتخاب کردیم برمی داریم... پس چه خوبه که در انتخابمون دقت کنیم. فقط دنبال چیزهای خوب باشیم و نگاه و احساساتمون رو به چیزهایی که دوست داریم هدایت کنیم.

این کتاب تاییدی بر این نکته است که اگر چیزی آزارمون میده نباید درباره اش زیاد حرف بزنیم و یا به عبارت خودمونی تر نباید اون موضوع رو استوری کنیم یا در موردش پست اینستاگرامی و... بگذاریم و بهتره که زیاد در موردش تحقیق نکنیم... مهم نیست که قانون جذب رو بپذیریم یا نه، چون در هر حال قانون جذب در دنیا وجود داره... پس مراقب احساسات و عواطفتون باشید و فقط به چیزهایی که دوست دارید فکر کنید.

البته الان کتاب دم دستم نیست تا بیشتر درباره اش بگم ولی سعی میکنم  در اولین فرصت براتون بریده های مفیدی از کتاب رو بنویسم...

**

و اما ؛ قضیه ویولن رو پیگیر هستم ولی تنها راه ارتباطیم تلفن هست و اون مرتب امروز و فردا میکنه، دیشب هم گفت تا پنجشنبه به من وقت بده!... خودم پنجشنبه میارم واسه ات!... تا حالا چند بار گفته که فردا میارم برات!!... هیچی دیگه، ببینم این بار چی میشه

گوش شیطون کر امروز تا اینجای کار که ساعت از 12 ظهر گذشته، روز آرومی داشتم و امیدوارم تا آخر خوب پیش بره...

هیچ چیزی در دنیا ثابت و ماندگار نیست... 

یه شعری از مولانا پیدا کردم که میگه:

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر *** آرام تر از آهو بی باک تر از شیرم

هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر *** رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر

شاید این جواب سوالات من باشه، این که چرا در هر کاری که با برنامه و هدف شروع می کنم به بن بست می خورم؟ این که چرا هر چقدر بیشتر تلاش میکنم کمتر نتیجه می گیرم؟... شاید بهتره که تسلیم باشم!... اما هنوز نفهمیدم چطوری می تونم این کار رو بکنم... 

بعضی از روزها تنهایی کلافه ام میکنه، اما بعضی روزها یادم میره که تنهام!

می دونید جریان ویولونم به کجا رسید؟... ویولون رو دادم دست یکی تا برام قیمت کنه و بفروشه و به جاش یه کمانچه یا سه تار بگیره و کلاس معرفی کنه و... و.. و... اما آخرش چی شد؟... الان ماههاست که ویولنم دستشه و مرتب امروز و فردا میکنه و نه می فروشه نه پس میده!... به نظرم اینم از اون دسته از آدمهایی بوده که می خواستند یه چیزی از دیگران بِکَنه!!... خواشته یه جوری تیغم بزنه و اینجوری تیغم زد... از ترسم هم نمی تونم به کسی بگم!... مجبورم فکر کنم نه خانی اومده نه خانی رفته!!... خر ما از کرگی دم نداشته!!

گویا من خیلی ساده لوح هستم!!