تنهایی های شیرین من!

این ماه رفتم باشگاه ثبت نام کردم و سعی کردم خودم برای خودم برنامه از اینترنت به صورت رایگان پیدا کنم تا در هزینه هام صرفه جویی بشه، دو روز از برنامه رو پیش رفتم و چنان کوفتگی زیادی گرفتم که نگو و نپرس... کمر دردم هم خیلی بیشتر شد. از طرفی به خاطر تایپ مطلب هم مجبور شدم زیادی پشت میز بشینم و این موضوع به همراه فاصله افتادن بین تمریناتم مزید بر علت شد تا کمر درد بگیرم... البته کمر دردم مزمن شده ولی خب گاهی زیادتر میشه و گاهی کمتر...

*

شکر خدا.... شنیدم بعضی از بازنشسته های کارخونه که نمی دونم بیمه کارگری دارند یا چیز دیگه ای، بالای هفده میلیون حقوق می گیرند، با این حال حقوق من حتی به نصف این مقدار هم نمیرسه...

ای خدا لطفا به همه مردمی که مشکل مالی دارند کمک کن، آمین!

*

همسایه مون بعد از چند ماه بی خواب کردن من به طور ناگهانی در یک شب (تقریبا چهار پنج روز قبل) تصمیم گرفت پنجره های پاسیو رو ببنده و شکر خدا سر و صدا کنترل شده، امیدوارم شیطون خواب باشه و این مطلب رو نشنوه

*

گاهی وقت ها می تونم خودم رو سرگرم کنم و حالم خوب میشه، موسیقی گوش میدم، فیلم تماشا می کنم، به کارهای خونه میرسم و... اما گاهی اوقات دلم می گیره و فکر می کنم که ای کاش مرگم زودتر برسه... به هر حال مرگ و زندگی دست خداست، خدا به همه ما عزت بده... و البته کمک کنه تا از پس مشکلاتمون بربیاییم.

این روزها تلاش می کنم تا آروم باشم، تا به خودم کمک کنم و چیزهایی خوبی که در تنهایی هست رو ببینم. سعی می کنم پیامی رو که باید از این زندگی و این شرایط به من برسه رو بفهمم...

گاهی وقت ها حالم خوب میشه اما بعد در اثر شنیدن برخی اخبار یا دیدار با بعضی افراد، دوباره حالم بد میشه و حس های خوبم رو از دست می دم، اما نمی خوام تسلیم بشم... من یک انسانم و انسان موجود با ارزشیه... من مسئولیتی در این دنیا دارم، درسته که وقتی بمیرم حتی یک برگ هم از درخت نمی افته و هیچ چیز عوض نمیشه، حتی ممکنه کسی هم دلتنگم نباشه اما این اصلا مهم نیست. من فقط می خوام عاشق خودم و خدا و نظام آفرینش بشم....

دوست دارم کاری کنم تا دنیا جای بهتری برای زندگی بشه. شاید خواسته ام غیرمنطقی یا کلیشه ای شده، اما همه ما به هم وصل هستیم و زمانی می تونیم خوشبخت باشیم که تمام کسانی که باهاشون ارتباط داریم خوشبخت باشند.

ای کاش بفهمیم که هرچیزی رو که از دنیا می خواهیم رو اول باید خودمون در قلب و ذهنمون بسازیمش. اگه می خواهیم توی بهشت زندگی کنیم باید توی دلمون بهشت به پا کنیم. بهشتی که می تونیم در درونمون داشته باشیم هیچ ربطی به دار و درخت نداره؛ بهشت ما یک جای امن و پر از صلح و صفاست. نیت های خوب و افکار مثبت می تونند درون ما رو به بهشت تبدیل کنند.

وقتشه که دست از دروغ، قضاوت، تحقیر و تمسخر دیگران برداریم. خودخواه نباشیم. صلح طلب باشیم...

چه خوبه که هر شب قبل از خواب برای تمام ساکنان زمین طلب بخشش کنیم و براشون دعا کنید تا آگاه و مهربون باشند و به تمام آرزوهاشون برسند.

اگه دنیامون پر از آشوب و هرج و مرج شده به این دلیله که در درونمون جهنمی به پاست....

درون ما پر از حس های فروخورده زیادی هست که از کودکی روی هم تلنبار شده... بیایید همه رو ببخشیم... جواب تمام سوالات در درون ماست، نسخه همه دردها در درون ماست... به خودمون، به خدامون و به دنیایی که در اون هستیم عشق بورزیم تا اونها هم به ما عشق بفرستند.

بیایید دست در دست هم بدهیم و دنیای خودمون رو زیباتر کنیم، هر کدوم از ما با یک تغییر کوچک می تونیم تاثیر بزرگی بر کل مردم روی کره زمین بگذاریم، حتی اگر هیچ وقت نتونیم حسش کنیم.

... ببخشید که با گفتن از درد و ناامیدی هام دلتون رو به درد آوردم

امیدم رو از دست دادم...