هنوز جراحی نکردم، دنبال راههای جایگزین هستم. پیش تقریبا پنج تا دکتر و سه تا شکسته بند رفتم و کلی مطالعه کردم. به هر حال بهترین کار ممکن اینه که زیاد به بیماری فکر نکنم و در عین حالی که توصیه پزشکان رو جدی می گیرم، همه چیز رو به خدا بسپرم و به سلامتی فکر کنم.
توکل بر خدا
خب انگار این دفعه نوبت منه که برم زیر تیغ جراحی!... چند تا دکتر رفتم و حتی پیش شکسته بند هم رفتم ولی نتیجه این شد که وضعیتم خیلی خطرناکه و هر لحظه با کوچکترین فشاری ممکنه نخاعم قطع بشه!... حالا دنبال پزشکی هستم که دررفتگی یا همون جابجایی مهره کمر من رو جراحی کنه... نزدیک عیده و نمی دونم چطور میشه، آیا امسال می تونم جراحی کنم یا می مونه برای سال آینده!!... از خدامه که امسال جراحی بشم تا سال بعد رو با جراحی شروع نکنم...
می دونم که جراحی عوارض زیادی داره و حتی ممکنه جونم رو از دست بدم... ولی گویا چاره دیگه ای برام نمونده... لطفا برام دعا کنید...
دیگه طوری شده که نمی تونم زیاد بشینم یا راه برم... از اول هفته نتونستم برم سر کار، فقط دیروز رفتم که اون هم ساعت دوازده و نیم برگشتم خونه!
باز هم خبرش رو بهتون میدم
ببخشید که نمی تونم زود جواب پیام هاتون رو بدم.
مرتب میگم زندگی عجیبه! و جالب این که زندگی عجیب تر هم میشه!!... شاید دارم عجیب بودن رو به عنوان یه واقعیت می پذیریم و شرایط رو سخت تر می کنم...
یه مدتیه که همه اش دارم پول از دست میدم، اولش از بورس شروع شد و همینطوری داره ادامه پیدا می کنه، البته دیگه پولی ندارم جایی سرمایه گذاری کنم تا از دستش بدم، ولی هرچی که پول دارم از هر طرف ضرر میدم، شاید یه جای کارم اشتباهه، شاید چیزی باعث شده که پولم از دستم بره!!..
فردا قراره از کمرم تصویر ام آر ای بگیرن، ولی جوابش رو دوازدهم اسفند بهم میدن و نمی دونم دیگه چی میشه!.. کمرم خیلی داغونه!!... حسرت ده دقیقه پیاده روی توی دلم مونده... وزنم زیاد شده...
یه همکار موفقی دارم که خیلی خوش شانسه!.. اینا دو تا خواهر مجرد هستند که هر کدوم یه خونه دویست متری توی مرکز شهر دارن! هر دو شاغلند و خیلی درآمدشون خوبه... مرتب گردش و سفر و مهمونی هستند، حداقل چهار تا سفر خارجی رفتند... اونقدر دوست و رفیق دارند که حتی توی ایام کرونایی هم مرتب توی دورهمی های کوچیکشون شرکت می کنند... اگه سری به اینستاگرامشون بزنید می فهمید که چی میگم!... این دو تا خواهر یه خواهر بزرگتر متاهل دارند که همسایه شونه و پخت و پز غذا با این خواهره است و اینها فقط خرج خورد و خوراک رو میدن، سخت ترین کارشون گردگیری توی خونه است، طبیعتا با این که هفت هشت سال از من بزرگتر هستند ولی سالم و سلامتند...
و اما اینها رو گفتم تا یه نکته ای رو بگم: دیروز یکی از همکاران (آقا) پیش همین خانمه به من میگه که «تو باید این خانم رو الگوی خودت قرار بدی و زندگی کردن رو از این یاد بگیری...» من هیچی بهش نگفتم فقط گفتم شرایط ما فرق میکنه و گفتم که بعدا با این خانمه گفتگو می کنم و گزارش تهیه میکنم...
مسیر زندگی هیچ کدوم از ما شکل هم نیست، هر کسی یک سری از تجربیات رو توی زندگیش داره. زندگی بعضی حتی در ظاهر هم چنگی به دل نمیزنه و حتی ممکنه باعث این باشه که دل دیگران رو بسوزنه، اما خب ما نباید در مورد دیگران قضاوت کنیم.
می تونستم مشکلاتم رو برای اون همکار بشمارم و بگم که تا حالا چه مسائلی رو تجربه کردم و از داده های زندگیم در حد توانم استفاده کردم تا خودم رو به اینجا برسونم، و بگم که چقدر تا حالا خدا همراهم بوده تا تونستم از پس بحران های زندگیم بربیام! اما هرگز نمی تونستم بهش بگم تا حالای زندگیم آدم خوش شانسی نبودم!
